آرایه های
ادبیآرایه تلمیح :هر گاه شاعر یا نویسنده در بیت شعر خود یا اثرش اشاره به آیات، احادیث، بخشی از دانسته های تاریخی، اساطیری و. ...کند. به نحوی که ذهن مخاطب را با آن دانسته درگیر نماید. از آرایه ی تلمیح استفاده کرده است.ارزش تلمیح به میزان جلوه گری بیشتر آن در ذهن مخاطب بستگی دارد. هر چه این اشارات شاعر به آن روایت نزدیک تر باشد، لذت بیشتری را به وجود می آورد.لازمه ی بهرهمندی از تلمیح، آگاهی از دانسته ای است که شاعر یا نویسنده به آن اشاره میکند.به این مثال ها توجه کنید :ما قصه ی سکندر و دارا نخوانده ایماز ما به جز حکایت مهر و وفا مپرسدر این بیت حافظ با آوردن دو نام اسکندر و دارا به ماجراهای نبرد اسکندر مقدونی و داریوش سوم پادشاه هخامنشی اشاره دارد و این اشارات برای کسی که از آن آگاه باشد این دانسته ی تاریخی را به یاد میآورد.تداعی این رویداد که موسیقی معنوی بیت به آن وابسته است ذهن را به تلاش وا می دارد و سبب کسب لذت ادبی میگردد.گلستان کند آتشی بر خلیلگروه بر آتش برد ز آب نیلمصراع اول اشاره به داستان حضرت ابراهیم و آتشی که به اراده خداوند بر او گلستان شدمصراع دوم اشاره دارد به داستان حضرت موسی که همراه پیروانش به سلامت از رود نیل گذشتندنمونه هایی دیگر :به تولای تو در آتش محنت چو خلیلگوییا در چمن لاله و ریحان بودمبه نام کردگار هفت افلاککه پیدا کرد آدم از کفی خاکفارسی هشتم خاطره...
ما را در سایت خاطره دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 187 تاريخ: يکشنبه 10 دی 1396 ساعت: 0:13